..กาเซลล่าบอกว่าต้องเดินทู๊กวันๆ ละอย่างน้อยสองชม

บางวันถ้าเครียดมากๆ ก้อจะเดินหกชม เลย..แบบว่าพลังงานมีให้เผาผลาญ

เยอะไปนิดส์นึงนี่ขนาดเป็นมังสวิรัตินะเนีย ไม่รู้เอาแรงจากไหนมาเดินนักหนา

ส่วนเรานะเหรอขอเดินๆ หยุดๆ แล้วกันนะ  (ป้าแก่แร้ววว) โฮะๆๆ

ผ่านร้านกาแฟของแฟนกาเซลล่า …

เพื่อนสาวทำงานที่นี่เหมือนกันแต่ทำความสะอาดอ่ะนะ

อย่างว่าอยู่นี่เลือกงานมากไม่ได้มีอะไรก้อต้องทำไป

ยิ่งพูดไม่ได้ยิ่งไปกันใหญ่ โอกาสจะได้ทำงานน้อยมากๆ

ร้านเปิดหกเดือนปิดหกเดือน…พนักงานคนอื่นๆ ก้อไปทำงานที่อื่นกันช่วงที่ร้านปิด

พอร้านเปิดก้อกลับมาทำงานกันเหมือนเดิม

…หุ้นส่วนที่นี่ก้อเหมือนกันพอร้านปิดก้อแยกย้ายไปเที่ยวกันหมด

เพราะอากาศหนาวมากๆ  คงไม่มีใครบ้ามานั่งรับลมหนาว

จิบกาแฟไปพร้อมๆ กับหิมะตกไปหรอกเน๊าะ ฮ่าๆๆ

 หยุดพักกินอาหารกลางวันกันนิดหน่อย ...สั่งมาเหมือนกัน

แต่จำชื่อไม่ได้แล่ะ หน้าตาเหมือนเครปบ้านเราเลย อร่อยดี

พักหายเหนื่อยเดินต่อไปเรื่อย ข้างๆ เป็นแม่น้ำ อากาศร้อนดีเชียววันนี้

หยุดนั่งคุยกันเรื่อยเปือย แอบร้อนๆ ขาแสบผิวไปหมด เพราะใส่ขาสั้นมา

แต่สาวกาเซลล่าบอกว่าสะบายมากๆ ...ไม่ร้อนเท่าไหร่ตุรกีร้อนกว่านี่เยอะ จริงเหรอเนีย

นั่งอยู่จนเย็นย่ำ.... ได้เวลาแยกย้ายกันกลับบ้าน

พรุ่งนี้ (วันพุธ) มีเรื่องให้เครียดอีกแล้ว ฮือๆๆ...เด๋วมาต่อใหม่นะจ๊ะ